کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Higher Nile Valley Authority for the Rescue of Palestine |
|---|---|
| سال | 1948 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | 240 x 110 mm |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Elaborate letterpress vignette with dense arabesque guilloche border in mauve and red. A circular portrait medallion of King Farouk of Egypt is set at upper centre. Two denomination roundels reading '100 جنيه مصري' flank a central oval seal in red. The bond is presented with an attached left counterfoil separated by a perforated line. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | هيئة وادى النيل العليا لأنقاد فلسطين المعتمدة من وزارة الشئون الاجتماعية التوزيع الأول ١٠٠ جنيه مصري من حضرة امضاء رئيس الهيئة امضاء أمين الصندوق رقم ٠٢٢٠٥٥ |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Higher Nile Valley Authority for the Rescue of Palestine was one of several pan-Arab fundraising bodies that emerged in 1948 to support the Arab military effort following the end of the British Mandate. These bonds were instruments of wartime finance, not conventional banking notes — they were sold to the Egyptian public as a patriotic subscription, with redemption contingent on a political outcome that never arrived.
No record confirms the bonds were ever honored. Most surviving examples did not circulate in any commercial sense and were retained by purchasers as receipts of contribution rather than negotiable instruments.