کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
5 Livres Turques
| صادرکننده | Dette Publique Ottomane |
|---|---|
| سال | 1915 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | Giesecke & Devrient |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | دولت عليه عثمانيه ٣٠ مارت ١٣٣١ A165890 |
| توضیحات پشت اسکناس | Reverse printed in red-brown on plain paper with a central panel of dense Ottoman Turkish text setting out the note's legal tender provisions, surmounted by a large denomination numeral '5' to the left. The composition is framed by a series of ornate arabesque cornerpiece vignettes and a continuous floral guilloche border. A manuscript-style signature of the authorising official appears beneath the text block. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Dette Publique Ottomane — the Ottoman Public Debt Administration — was a multi-power European financial body established in 1881 to manage Ottoman sovereign debt after the empire's 1875 default. That a German printing firm was producing Ottoman emergency currency by 1915 reflects the war's immediate practical reality: with Britain and France now enemies, the established route to Western European printers was severed, and Germany became the natural alternative under the wartime alliance.
Giesecke & Devrient had the technical capacity, and Leipzig had the political clearance. The OPDA itself was by then largely a fiction of its peacetime self, with Allied members effectively expelled from its governance.