Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
5 Tiao
| İhraççı | Guangxin Public Office (廣信公司), Heilungkiang Province |
|---|---|
| Yıl | 1907 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Tiao (1900-1945) |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Printed in pale olive-green on the verso, the reverse is dominated by columns of vertical Chinese script detailing the terms and conditions of issue and redemption regulations, enclosed within a simple ruled rectangular border with minimal corner ornaments echoing the obverse vine motifs. Red official seal impressions and bold brush-written manuscript inscriptions appear in the upper portion, with the denomination character 伍 repeated in the lateral margins. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Red official seal stamp applied to the note as an authentication mark |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Guangxin Public Office was one of several semi-official regional bodies that issued paper currency in Manchuria during the late Qing period, filling a vacuum left by the absence of reliable central banking infrastructure in the northeastern provinces. Heilungkiang, the most sparsely populated and administratively thin of the three Manchurian provinces, had no formally chartered provincial bank until later in the decade, which pushed local commerce toward instruments like this.
The sole security feature — an official seal — was standard for the region and era, and did little to prevent counterfeiting. Surviving examples from this issuer are genuinely scarce.