Katalog
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
| İhraççı | Early Anglo-Saxon |
|---|---|
| Yıl | 680-710 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | 11.5 mm |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The so-called 'Standard' type reverse, derived ultimately from the standard design of late Roman coinage, featuring a central triangular or diamond-shaped device adorned with pellets above. The inscription TOT II is incorporated within or adjacent to the standard motif, accompanied by a degenerate pseudo-legend composed of irregular letterforms and pellets disposed around the field. The overall design is executed in the typical schematic, abstracted style of early Anglo-Saxon Series A coinage, with a beaded border encircling the composition. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | TOTII |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
Series A sceattas represent the earliest phase of English silver coinage after the collapse of the Thrymsas, and Type 2a sits near the very beginning of that transition. Production is generally attributed to Canterbury or its immediate environs, drawing on continental Frisian prototypes that were themselves circulating heavily through North Sea trading networks in the late seventh century. The precise issuing authority remains disputed — no king's name appears, and whether ecclesiastical or royal patronage drove minting is unresolved.
Metcalf's die-linkage studies placed the 92–94 sequence as an early, relatively coherent group before the series fragmented into regional imitations.