Katalog
Zobacz pełne zdjęcia — bezpłatna rejestracja
Kontynuuj z Google — to bezpłatne
lub zarejestruj się emailem
Dlaczego się rejestrować? Tylko po to, by chronić nasz katalog przed botami. Twój email pozostaje prywatny — nigdy go nie udostępnimy ani nie wyślemy niczego bez Twojej zgody. Gwarantujemy to!
Pitis Al Adil
| Emitent | Brunei |
|---|---|
| Rok | 1582-1828 |
| Typ | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nominał | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waluta | Pitis (1868-1886) |
| Skład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waga | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Średnica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Grubość | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Kształt | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Technika | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Orientacja | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rytownik(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| W obiegu do | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Źródło(a) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
|---|---|
| Pismo awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Legenda awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis rewersu | The reverse displays an Arabic inscription reading 'Al-Adil' (العادل, meaning 'The Just'), a common honorific epithet found on Brunei sultanate pitis issues. Notably, the letter dal (د) is detached from the main body of the word and positioned below the principal legend, a deliberate calligraphic device apparently employed to achieve visual symmetry and balance within the circular field. The script is cast rather than struck, resulting in somewhat irregular letterforms typical of this series. |
| Pismo rewersu | Arabic |
| Legenda rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Krawędź | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Mennica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nakład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Dodatkowe informacje |
The pitis was Brunei's workhorse coinage for small transactions across nearly two and a half centuries, circulating through a sultanate that controlled much of Borneo and portions of the southern Philippines at its peak. Tin-lead was the practical choice — the Malay world had no significant silver deposits, and copper was expensive to import. These pieces were cast rather than struck, a production method that accounts for the porosity and surface irregularity common to the type.