Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
Pitis Al Adil
| İhraççı | Brunei |
|---|---|
| Yıl | 1582-1828 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Pitis (1868-1886) |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse displays an Arabic inscription reading 'Al-Adil' (العادل, meaning 'The Just'), a common honorific epithet found on Brunei sultanate pitis issues. Notably, the letter dal (د) is detached from the main body of the word and positioned below the principal legend, a deliberate calligraphic device apparently employed to achieve visual symmetry and balance within the circular field. The script is cast rather than struck, resulting in somewhat irregular letterforms typical of this series. |
| Arka yüz yazısı | Arabic |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
The pitis was Brunei's workhorse coinage for small transactions across nearly two and a half centuries, circulating through a sultanate that controlled much of Borneo and portions of the southern Philippines at its peak. Tin-lead was the practical choice — the Malay world had no significant silver deposits, and copper was expensive to import. These pieces were cast rather than struck, a production method that accounts for the porosity and surface irregularity common to the type.